Kullanım Başına Ödeme Yazılımı: Lisans Yerine Tüketim Bazında Ödeme

Pay-per-Use yazılımı gerçek tüketim temelinde faturalandırır: Yürütülen telefon görüşmeleri, işlenen belgeler veya oluşturulan içerik için ödeme yaparsınız – lisans, kullanıcı koltukları veya yalnızca erişim için değil. İlkeyi herkes elektrikten tanır: Faturaya bağlantı kullanıcı başına hiçbir şey maliyetlendirmez; sayaçtan geçen şey için ödeme yapılır.

Üç ödeme modelinin karşılaştırması

Yazılım bugün temelde üç şekilde satılmaktadır:

• Satın alma lisansı: Bir kez ödeyin, süresiz kullanın. Adil görünüyor, ancak yüksek başlangıç yatırımı anlamına gelir, buna ek olarak genellikle güncelleme ve bakım masrafları.
• Abonelik (kullanıcı/ay başına): Baskın model. Öngörülebilir – ancak ücret kullanımdan bağımsız olarak ortaya çıkar: ayda iki kez aracı açan meslektaşınız kadar güçlü bir kullanıcı için de. Birçok araç arasında, bilinen abonelik yığını ortaya çıkar ve her ay ne olursa olsun otomatik olarak ödeme alır.
• Pay-per-Use: Maliyetler yalnızca gerçek kullanım sırasında ortaya çıkar. Nedenselliğe uygun – az kullanırsan az ödersin.

Modellerden hiçbiri kendi başına “doğru” değildir. Ancak farklı teşvikler belirlerler – ve farklı durumlar için uygundurlar.

Abonelik modelinin sıkıntısı olduğu yerler

Küçük ve orta boy işletmeler için kullanıcı başına abonelik modelinin iki yapısal zayıflığı vardır. Birincisi, katılımı cezalandırır: Her ek çalışan maliyetlidir, bu nedenle ara sıra kullanıcılar erişim alamazlar – ve sistem dışında çalışırlar. İkincisi, çeşitliliği cezalandırır: Her ek araç başka bir aboneliktir, bu nedenle yararlı yazılım satın alınmaz – veya paylaşılan oturumlar aracılığıyla kullanılır, ki bu ne temiz ne de güvenlidir. Sonuç genellikle, hemen kimsenin kullanmadığı yazılım için ödeme yapan bir şirkettir – ve birçoğuna yardımcı olacak olanı kullanmaz.

Pay-per-Use güçlü olduğu yerler

• Değişken kullanım: Mevsimsel iş, proje yoğunlukları, sakin aylar – maliyetler buna uyum sağlar.
• Temel ücret yok: Hesap, devam eden hiçbir erişim ücreti oluşturmaz.
• Sınırlı deneme: Kendi kendine kayıt sırasında 7,5 Credits test bütçesi alırsınız.
• Dürüst teşvikler: Sağlayıcı yalnızca yazılımı gerçekten iş yaptığında kazanır – unutulan abonelikte değil.

Adalet söz konusu olduğunda: Çok yüksek, sabit kullanım söz konusu olduğunda, sabit fiyatlandırma modeli daha ucuz olabilir. Ayda aynı büyük hacmi tüketen biri, her iki seçeneği hesaplamalıdır.

Pay-per-Use’da neye dikkat etmelisin

1. Eylemden önceki şeffaflık: Bir şeyin ne kadar maliyetli olduğunu, maliyetleri ortaya koymadan önce görebilmelisin.
2. Görülebilir tüketim: Ay sonu sürprizi yerine her zaman erişilebilir bir hesap bakiyesi.
3. Gizli sabit maliyetler yok: “Pay-per-Use artı temel ücret artı minimum satın alma”, ekstra adımlarla bir aboneliktir.

webRichtung bunu nasıl uygular

webRichtung platformu, tutarlı bir şekilde Pay-per-Use üzerinde inşa edilmiştir: Hesabın ücretsizdir ve temel ücret yoktur. Yapılan iş, Credits üzerinden ödenir: 1 Credit, 1 Euro net değerine eşittir. Kendi kendine kayıt sırasında 7,5 Credits test bütçesi alırsınız. Modelin ayrıntıda nasıl çalıştığını, dokümantasyon açıklamaktadır.