Bilgi

Pay-per-Use-Software: Kullanıma göre ödeme, lisans yerine

Yazılımda Pay-per-Use'un ne anlama geldiği, lisans ve abonelik modellerinden nasıl farklılaştığı ve kullanıma dayalı faturalandırmanın ne zaman daha iyi bir seçim olduğu.

Pay-per-Use yazılımı gerçek kullanıma göre faturalandırır: Yapılan telefon görüşmeleri, işlenen belgeler veya oluşturulan medyalar için ödersin – lisanslar, kullanıcı yerleri veya yalnızca erişim için değil. Bu ilkeyi herkes elektrikten bilir: Bağlantı, evdeki kişi başına bir maliyet getirmez; ödenen şey sayaçtan geçendir.

Üç ödeme modelinin karşılaştırması

Yazılım bugün temelde üç şekilde satılıyor:

• Satın alma lisansı: Bir kez öde, sürekli kullan. Adil gibi görünür, ancak yüksek bir başlangıç yatırımı ve çoğu zaman güncelleme ve bakım maliyetleri anlamına gelir.
• Abonelik (kullanıcı/ay başına): Baskın model. Planlanabilir – ancak ücret, kullanımdan bağımsız olarak tahakkuk eder: Aracı ayda iki kez açan iş arkadaşı için de, power kullanıcısı için de aynı. Birçok aracı kapsadığında, ne olursa olsun her ay tahsilat yapan bilinen abonelik yığını oluşur.
• Pay-per-Use: Maliyetler yalnızca gerçek kullanımda oluşur. Sebebe uygun – az kullanan az öder.

Modellerden hiçbiri kendi başına "doğru" değildir. Ancak farklı teşvikler sunarlar – ve farklı durumlara uyarlar.

Abonelik modeli nerede sıkıştırır

Küçük ve orta ölçekli işletmeler için kullanıcı başına abonelik iki yapısal zayıflığa sahiptir. Birincisi, katılımı cezalandırır: Her ek çalışan maliyet getirir, bu yüzden ara sıra kullananlara erişim verilmez – ve sistemin dışında çalışırlar. İkincisi, çeşitliliği cezalandırır: Her ek araç başka bir aboneliktir, bu yüzden faydalı yazılım satın alınmadan kalır veya paylaşılan girişler üzerinden kullanılır, ki bu ne temiz ne de güvenlidir. Sonuç çoğu zaman, neredeyse hiç kimsenin kullanmadığı yazılıma para ödeyen – ve birçok kişiye yardımcı olacak şeyi kullanmayan bir şirkettir.

Pay-per-Use'un güçlü yanları nerede

• Dalgalanan kullanım: Sezonluk işler, proje zirveleri, sakin aylar – maliyetler birlikte nefes alır.
• Tüm ekip dahil: Kullanıcı hesapları hiçbir maliyet getirmezse, gerçekten herkes katılabilir – sistemi yalnızca ara sıra kullananlar da.
• Risksiz deneme: Başlangıç yıllık bir ücret gerektirmez; kullanılmayan hiçbir maliyet getirmez.
• Dürüst teşvikler: Sağlayıcı yalnızca yazılımı gerçekten iş yaptığında kazanır – unutulan abonelikten değil.

Dürüst olmak gerekirse: Çok yüksek ve sürekli kullanımda, bir götürü model daha ucuz olabilir. Aylık olarak aynı büyük hacmi tüketen, her iki seçeneği de hesaplamalıdır.

Pay-per-Use'da nelere dikkat etmelisin

1. İşlemden önce şeffaflık: Bir şeyin maliyet getirmeden önce ne kadara mal olduğunu görmelisin.
2. Görülebilir kullanım: Ay sonunda sürpriz yerine her zaman görünür bir hesap bakiyesi.
3. Gizli sabit maliyetler yok: "Pay-per-Use artı temel ücret artı asgari kullanım", ekstra adımlarla bir aboneliktir.

webRichtung bunu nasıl uyguluyor

webRichtung platformu tutarlı şekilde Pay-per-Use üzerine kuruludur: Hesabın 0 € tutar, şirketinin her ek kullanıcısı da, ve uygulama başına lisans ücreti yoktur – tüm modüller hesaba dahildir. Ödeme, bir Credit bakiyesi üzerinden gerçek kullanıma göre yapılır: 1 Credit, net 1 Euro'ya karşılık gelir. Bakiye tek seferlik veya otomatik olarak haftalık/aylık yüklenir – bu bir abonelik değil, zorlama olmadan bir konfordur. Ve örneğin studio'daki medya prodüksiyonlarında olduğu gibi daha büyük tutarların oluştuğu yerde, platform başlamadan önce sabit Credit fiyatını gösterir. Modelin ayrıntılarda nasıl çalıştığını dokümantasyon açıklıyor.

Markdown · Text